حکم فلسفی

[ویکی فقه] حُکْم، از اصطلاحات منطق و فلسفه و نزد متفکران مسلمان، اِسناد چیزی به چیز دیگر به طریق ایجاب یا سلب است و گاهی آن را ادراک وقوع یا لاوقوعِ نسبت می دانند.
اصطلاح حکم با اصطلاحات دیگری همچون تصور، تصدیق، ادراک و قضیه پیوند دارد و در مباحث گوناگون منطقی و فلسفی، خصوصآ معرفت شناسی، حائز اهمیت است.
حکم در منطق
منطق دانان مسلمان حکم را اعم از ایجاب و سلب حملی و شرطی (اعم از متصله و منفصله و انواع آنها) دانسته اند.
علم در تقسیم فارابی
فارابی در کتاب عیون المسائل و «کتاب البرهان» علم را به تصور و تصدیق تقسیم کرده است. می توان این تقسیم را معادل تقسیم تصور و حکم در کتاب «عبارت» ارسطو دانست که در این صورت، منطق به بحث هایی راجع به تصور و حکم تقسیم می شود.
حکم در کلام ارسطو
...

💡 سروش معتقد است «برای اینکه دین جان سالم به در برد و ایمان مؤمنان، آزادانه و نه به تحمیل صورت گیرد، به نظر من سکولاریسم سیاسی یک امر بسیار پسندیده‌است اما سکولاریسم فلسفی نه، چون با دیانت قابل جمع نیست. در یک نظام مبتنی بر سکولاریسم سیاسی افرادی که به دیانت هم معتقد نیستند می‌توانند از حقوق شهروندی برخوردار باشند و آزادانه زندگی کنند و از همه مزایا و مواهبی که دیگران به حکم شهروندی برخوردار هستند، بهره‌مند شوند.»