معیشت اندوز
کلمه «معیشت‌اندوز» به کسی گفته می‌شود که در زندگی خود همواره در حال جمع‌آوری و پس‌انداز روزی و مال است تا نیازهای آینده خود را تأمین کند. چنین فردی به طور مداوم تلاش می‌کند منابع خود را مدیریت و ذخیره نماید و از کمبودهای احتمالی جلوگیری کند. معیشت‌اندوز بودن نشان‌دهنده هوش و تدبیر در اداره زندگی و منابع مالی است و معمولاً با تلاش، صبر و دوراندیشی همراه است. این صفت در ادبیات فارسی هم به صورت تحسین‌آمیز و هم گاهی با اشاره به حرص و ذخیره‌گرایی به کار رفته است. فرد معیشت‌اندوز نه فقط به فکر روز جاری است، بلکه به آینده نیز توجه دارد و برای خود و خانواده‌اش امنیت ایجاد می‌کند. این رفتار می‌تواند شامل جمع‌آوری غذا، پول، کالا یا هر منبع دیگری باشد که زندگی را آسان‌تر و پایدارتر می‌کند. در فرهنگ سنتی، معیشت‌اندوزی یکی از ویژگی‌های مهم افراد با تدبیر و موفق به شمار می‌رفته است.
متضادها
اسراف‌کار، ولخرج
لغت نامه دهخدا
معیشت اندوز. [ م َ ش َ اَ ] ( نف مرکب ) آنکه اسباب زندگانی خود را اندوخته می کند. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ فارسی
آنکه اسباب زندگانی خود را اندخته می کند.
جمله سازی با معیشت اندوز
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در دوران سختی و بحران‌های اقتصادی، داشتن یک برنامه معیشت اندوز و مدیریت دقیق هزینه‌های روزمره می‌تواند از بروز مشکلات مالی جدی جلوگیری کند.
💡 آن خانواده با روشی بسیار معیشت اندوز و با رعایت اصل صرفه‌جویی، توانستند در شرایط دشوار اقتصادی نیز زندگی آرام و ثابتی داشته باشند.
💡 رفتارهای معیشت اندوز در مدیریت منابع مالی شخصی، از جمله یادگیری مهارت‌های اقتصادی، برای حفظ پایداری در زندگی طولانی‌مدت بسیار ضروری و حیاتی است.
