خانه ٔ چوبین

خانه چوبین. [ ن َ / ن ِ ی ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) خانه ای که از چوب ساخته اند. طارم. ( دهار ).

خانه ایکه از چوب ساخته اند.

💡 در برخی دیگر از نقل‌ها آمده‌است که پیش از آن، سکّویی از گِل ساخته بودند که محمد بر روی آن می‌نشست و تنها در سال هفتم هجری قمری بود که پیامبر اسلام بر روی منبری چوبین می‌نشست.

💡 چون نیش چوبین را کنون رگ‌های زرین شد زبون خیز از رگ خم ریز خون قوت رگ جان بین در او

💡 در طریقت عار چون از دین خود برگشتنست گر بجام جم دهد کس کاسه چوبین خویش

💡 شهسوار ما که چوبین اسب زیر ران کشید مرکب زرینه زین گو خاک می‌خور بر درش

💡 بهرام چوبین بعد از پیروزی به تیسفون رفته و به تخت شاهی نشسته و به نام خود سکه زد. مردم از بیم اطاعت وی کردند.

💡 سرانجام این اتفاق، منجر به شورش بهرام چوبین علیه تاج و تخت گردید. شورش این اسپهبد پیامدی جز سقوط هرمز چهارم برای شاهنشاه ساسانی نداشت.