جعفر زاهدی

[ویکی فقه] «جعفر زاهدی» در سال ۱۳۳۵ ق در مشهد زاده شد. نیاکان وی اهل بروجرد و مقیم مشهد بودند.
ادبیات عرب را نزد شیخ محمدتقی شاهرودی، شیخ محمدکاظم دامغانی، شیخ حسن هروی و ادیب دوم خواند و سطح را در محضر شیخ هاشم و شیخ مجتبی قزوینی فراگرفت.
تدریس
وی که از محضر بزرگان به فراگیری درس خارج استمداد نموده بود، از سال ۱۳۳۷ ش به تدریس در دانشکده معقول و منقول (الهیات) دانشگاه فردوسی مشهد پرداخت و شاگردان بسیاری را تربیت کرد و به دلیل داشتن مقام ارجمند علمی، موفق به دریافت اجازه روایی از عالمان زیادی شد. از سال ۱۳۵۶ ق در مدرسه نواب و خیرات خان به تدریس فقه، اصول، تفسیر و حکمت پرداخت و کتاب های آموزنده بسیاری را نگاشت. سرانجام بعد گذشت بیش از ۸ دهه از عمر مبارکش، در سال ۱۴۱۹ ق برابر با ۱۳۷۷ ش، در سن ۸۴ سالگی در مشهد به سرای باقی شتافت.

💡 احمد قواممحمد ساعدحاجیعلی رزم‌آراحسین علاءمحمد مصدقفضل‌الله زاهدی

💡 به چشم بی هنران باده ساقیا عیب است چو زاهدی گذرد عیب ما بیا و بپوش

💡 حیا به گوشه آن چشم مست جا کرده چو زاهدی که به بزم شراب می‌آید

💡 به گفته اردشیر زاهدی، ملکه مادر دستپخت خوشمزه‌ای داشت و با وجود آن‌که ملکه ایران بود، برای همسر و فرزندانش خود آشپزی می‌کرد.

💡 زاهدی را کز می و معشوق رنگی نیست نیست گر کند بر عاشقان هر لحظه انکاری چه شد؟

💡 دیگر چه حاصل از لقب زاهدی کمال ناموس چون برفت برندی و نام شد