رشتۀ رمزگذار

{coding strand, non-transcribed strand} [زیست شناسی-ژن شناسی و زیست فنّاوری] رشته ای از مارپیچ دِنا که توالی آن مشابه توالی رِناپ ژن مربوط است متـ. رشتۀ بامعنا sense strand رشتۀ مثبت plus strand رشتۀ ناالگو non template strand

💡 در یک بستهٔ HTTPS همهٔ اطلاعات لایهٔ HTTP ازجمله نشانی وب،[پانویس ۶] سرآیندها، کوکی‌ها و اطلاعات ارسالی رمزگذاری می‌شوند. یک حمله‌کننده پس از نفوذ می‌تواند متوجه آدرس آی‌پی مقصد، مدت زمان ارتباط و میزان اطلاعات ردوبدل‌شده شود. اما هیچ‌چیز از محتویات ارتباط برای او فاش نخواهد شد.

💡 سومین نامه از چهار نامه رمزگذاری شده زودیاک در دسامبر ۲۰۲۰ رمزگشایی شد. او در این نامه نوشته بود: امیدوارم از اینکه دنبال من می‌گردید بهتون خیلی خوش بگذره. اون کسی که تو تلویزیون نشون دادید من نبودم. من از اتاق گاز نمی‌ترسم برای اینکه من رو مستقیم به بهشت می‌بره چون حالا به اندازه کافی، برده دارم که برای من کار کنن».

💡 وظیفه هر لایه رمزگذار تولید رمزگذاری‌هایی است که حاوی اطلاعاتی در مورد اینکه کدام بخش از ورودی‌ها با یکدیگر مرتبط هستند. رمزگذاری‌های خود را به عنوان ورودی به لایه رمزگذار بعدی ارسال می‌کند. هر لایه رمزگشا برعکس عمل می‌کند، تمام رمزگذاری‌ها را می‌گیرد و از اطلاعات متنی آنها برای تولید یک دنباله خروجی استفاده می‌کند.

💡 هدف از رمزگذاری اطمینان از این است که فقط کسانی که مجاز به دستیابی اطلاعات (پیام یک متن یا یک فایل) هستند، قادر به خواندن آن و استفاده از کلید رمزگذاری باشند.

💡 HTTP در بالاترین لایهٔ مدل TCP/IP[پانویس ۷] یعنی لایهٔ کاربرد عمل می‌کند. نسخهٔ امن آن نیز به صورت زیرلایه‌ای در همین لایه فعال می‌شود. HTTPS قبل از رسیدن بستهٔ HTTP به لایهٔ پایینی (لایهٔ انتقال)، آن را رمزگذاری می‌کند (در هنگام دریافت پاسخ، رمزگشایی می‌کند). به صورت ساده، HTTPS پروتکل جدایی نیست، بلکه همان پروتکل HTTP است بر روی امنیت لایه انتقال.[پانویس ۵]