لغت نامه دهخدا
لئوناتوس. [ ل ِ ءُ ] ( اِخ ) نام یکی از درباریان اسکندر و از دوستان نزدیک و از سرداران فداکار وی. این مرد از خانواده سلطنت بود و در تمام جنگهای اسکندر در ایران و هند و غیره شرکت داشت و فداکاری بسیار کرد و پیوسته مورد عنایت اسکندر بود و از وی در ازاء خدمات تاج زرین گرفته بود و در عداد هفت نفر صاحبمنصب کشیک قرار داشت. پس از مرگ اسکندر که قرار شد پسر اسکندر از رکسانه پادشاه شود یکی از کسانی که به قیمومت این پسر تعیین گردید لئوناتوس بود و در تقسیم ممالک اسکندرفریگیه کوچک یا هلس پونت به وی رسید. لئوناتوس در جنگی که با قشون یونانی به سرداری آن تی فیل که آن تی پاتر را در شهر لامیا محصور کرده بودند و سپس به مقابلی وی برخاستند کرد از بسیاری زخمی که برداشت بمرد. رجوع به ایران باستان ج 2 ص 1209، 1317، 1660، 1733، 1748، 1767، 1768، 1794، 1825، 1826، 1827، 1838، 1845، 1847، 1850، 1856، 1857، 1862، 1863، 1869، 1884،و ج 3 صص 1959، 1961، 1963، 1967، 1970 و 1979 شود.
