کناز بن حصین

[ویکی شیعه] کنّاز بن حُصَین(د۱۲ق/۶۳۳م)، مشهور به اَبوُ مَرْثَدِ غَنَوی، صحابی پیامبر(ص) از طایفه بنی غنی و از اعراب مُضَری بود و حلیف و همسال حمزه بن عبدالمطلب شمرده می شد. وی از نخستین مهاجران بود و در مدینه، پیامبر(ص) میان او و عِبادة بن صامِت پیمان برادری برقرار کرد. ابی مرثد در جنگ های زمان پیامبر(ص) شرکت داشت، وی در زمان ابوبکر در مدینه در گذشت.
کنّاز از طایفه بنی غنی و از اعراب مُضَری بود. وی حلیف و همسال حمزه بن عبدالمطلب شمرده می شد. نام اصلی او کنّاز پسر حصین بن یربوع بن طریف بن خرشة بن عبید بن سعد بن عوف بن کعب بن جلان بن غنم بن یحیی بن یعصر بن سعد بن قیس بن عیلان بن مضر است. کنیه اش ابومرثد و لقبش غنوی است.
انس بن ابی مرثد که کنیه اش ابویزید بود. و مرثد بن ابی مرثد که در سریه رجیع به شهادت رسید. فرزندان او بودند.

💡 برد نخستین و یگانه رئیس دادگاه عالی بود که توسط اکثریت رای‌دهندگان ایالت از کرسی قضاوت کناز زده شد. قبل از برد، هیچ قاضی دادگاه استیناف کالیفرنیا با چنین یک رایی برکنار نشده بود.