ملک سپاری

ملک سپاری. [ م ُ س ِ ] ( حامص مرکب ) سپردن ملک. تفویض مملکت. واگذاری کشور و پادشاهی به دیگر کس:
ای ملک ستانی که بجز ملک سپاری
با تو ندهد فایده یک ملک ستان را.انوری ( از آنندراج ).

سپردن ملک. تفویض مملکت.

💡 ببین دلی که نگردد ز جان سپاری سیر اسیر عشق نگردد ز رنج و خواری سیر

💡 ای که هر سو می خرامی، از تغافل بر من افکن با نگاه دلپذیری، یا خدنگ جان سپاری

💡 صنما چو من کم آید به کمی و جان سپاری که ز رشک دل کبابم و به اشک چون سحابم

💡 نه راه دیر سپاری نه سوی کعبه روی نه فهم قرآن داری نه درک آیت زند

💡 عاشقانه جان سپاری کن چو ما زانکه عاشق جان خود را می سپرد