قبرستان حجون

[ویکی فقه] حَجون (حُجون)، کهن ترین گورستان مکه است. از عنوان یاد شده به مناسبت در باب حج نام برده اند.
این گورستان به نامهای مَعْلاة، مقبرةالمَعْلاة و جَنّةالمَعْلاة و مقبره قریش یا مقبره بنی هاشم نیز شهرت دارد، در دامنه کوهی به نام حجون قرار داشته و امروزه در شمال شرقی مکه و بر سر دو راهیِ منتهی به مسجدالحرام و کوه حجون واقع است.
← دوران جاهلیت
یکی از این وقایع، گزارش قرآن از ملاقات گروهی از جنّیان با پیامبر اکرم در حوالی حجون و ایمان آوردن آن ها بود. از همین رو، بعد ها در جوار حجون مسجدی به نام مسجد جن یا مسجد حرس ساخته شد که تا امروز نیز باقی مانده است. اقامت پیامبر در حجون به هنگام فتح مکه نیز بر اعتبار این گورستان افزود. در قرن اول هجری، حجون گاه کارکردهای سیاسی نیز می یافت، از آن جمله سکونت ابوموسی اشعری در آن، پس از سرخوردگی از واقعه تحکیم، بود. ابن جبیر در قرن ششم بقایای بنایی را در حجون دیده بود که به یاد ابن زبیر و به دار آویخته شدن او در آن محل ساخته بودند.به گفته او، اهل طائف آن بنا را ویران کرده بودند، زیرا در آن جا همشهری و هم قبیله آنان، حجاج بن یوسف ثقفی، لعن می شد.
مدفونان
با وجود تصریح منابع بر دفن بزرگان صحابه و تابعین و اولیا در این محل و به رغم قداست و اهمیت معنوی حجون و نقل فضیلتهای دعا و زیارت در آنجا، هویت و محل دقیق قبور بسیاری از صحابه در این محل شناخته نیست. در حالی که در قرن هفتم فیروزآبادی در رساله إثارةالحجون لزیارة الحجون از ۳۸ مرد و هفت زن از صحابه، که در حجون دفن بوده اند، نام برده است.
← مدفونان سرشناس
...

💡 گويند تا يك سال بر دار آويخته بود و مرغ در سينه او آشيانه كرده بود، مادرش اسماءبر او عبور كرد و گفت: آيا وقت آن نشده كه اين سواره را از مركب خود پياده كنند، او را ازدار به زير آوردند و در قبرستان يهود دفن كردند. (244)

💡 از نواحی یهودی‌نشین جم می‌توان روستاهای چاهه، بهر باغ، بهر مناره و زیبامکان را نام برد که بر اساس شواهد، قبرستان معروف آن‌ها و مناره‌های بلند آن‌ها نیز در این نواحی وجود داشته که تاکنون نیز قسمت‌هایی از آن‌ها پابرجا مانده‌اند.

💡 در گذشته قبرستانی در کنار شهر وجود داشته که معروف به قبرستان بیت‌المقدس بوده‌است. باستان‌شناسان در این قبرستان اکتشافاتی انجام داده‌اند و ظروف سفالی متعلق به قرون گذشته در آن کشف گردیده‌است.

💡 تپه قبرستان (حسین‌آباد) مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان تاکستان، روستای حسین‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۸ فروردین ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۳۷۴۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 تپه قبرستان آقچه دام مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آبگرم، روستای آقچه دام واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۹ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۸۲۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 خانواده ساویل «به احترام افکار عمومی» درخواست کردند که سنگ قبر او را از قبرستانی که جسدش در آن دفن شده است، ببرند. شورای شهر اسکاربورو و مدیران جنازه او را «در شب» حذف کردند و به محل دفن زباله فرستادند.