فام گزار

فامگزار. [ گ ُ ] ( نف مرکب ) پرداخت کننده وام:
فامداران تو باشند همه شهر درست
نیست گیتی تهی از فام ده و فامگزار.سوزنی.

اداکنندۀ وام، پرداخت کنندۀ وام.

💡 ای سنایی مبر تو آب از کار کت خرد حق گزار خواهد کرد

💡 زمردان شمشیر زن شش هزار همه ناوک انداز و خنجر گزار

💡 لعل تو خسته اثر التماس کیست؟ بخت من از تو شکوه گزار سپاس کیست؟

💡 دست دعای لشکر شب را به زر گرفت از لطف بی دریغ، شهنشاه حق گزار

💡 از ایشان گزین کرد هفتاد بار هزاران دلیران خنجر گزار

💡 بچرخ تیر کماندار و برق تیرانداز برعد نعره زن و آفتاب تیغ گزار