فاروقی عباس

[ویکی نور] «عباس فاروقی» فرزند میرزا محمودخان ارفع السلطان، در 1291ش متولد شد.
تحصیلات ابتدائی و متوسطه را در ایران پایان داد و سپس برای ادامه ی تحصیل، عازم اروپا گردید و در دانشگاه های نانسی فرانسه و کان بلژیک، در رشته های مختلف تحصیل کرد و از رشته های مهندسی صنعتی و فلاحتی (کشاورزی) و دکترای حقوق و دکترای ادبیات، فراغ التحصیل گردید. چندی در پاریس و زمانی در آمریکا به تدریس در رشته های مختلف اشتغال داشت. مدتی هم در یونسکو معاون اداره حذف موانع تربیتی و فرهنگی بود.
وی در سال 1332 پس از بیست سال توقف در اروپا و آمریکا، به ایران بازگشت و رئیس قسمت اقتصادی اصل چهار در تهران شد و سپس در دانشگاه، خدمات خود را آغاز کرد. چندی استاد دانشسرای عالی بود و سپس در دانشکده ی ادبیات تهران و دانشکده ی ادبیات تبریز استاد بود. وی ریاست دانشکده ی ادبیات اصفهان و سرپرستی دانشکده ی علوم را نیز برعهده داشت.
وی در اروپا با خانم ایراندخت قاجار، دختر سلطان احمدشاه قاجار ازدواج کرد و صاحب سه فرزند شد به نام احمد، زینت الملوک و دارا.
ایشان به زبان های فرانسه، انگلیسی و فارسی تالیفات زیادی دارد، از جمله از تالیفات وی، هفت جلد به زبان فرانسه و چهار جلد به زبان انگلیسی است که از آن جمله: تاریخ جزیره هرمز سفینه سلیمانی و تاریخ مصر قدیم و روابط سیاسی ایران و اروپا از 1500 تا 1630م است. آخرین سمت او، ریاست مدرسه عالی بابلسر بود.
سفینه سلیمانی (سفرنامه سفیر ایران به سیام) 1094-1098 هـ.ق. / نوع اثر: کتاب / نقش: محقق