غیب دانستن

غیب دانستن. [ غ َ / غ ِ ن ِ ت َ ] ( مص مرکب ) آگاه بودن بر رازهای نهان از خلق. از عالم غیب آگاهی داشتن. دانستن غیب. رجوع به غیب شود: گفتم: زندگانی خداوند دراز باد. غیب نتوانم دانست، اما این مقدار دانم که... ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 324 ). گفت در ظاهرش عیب نمی بینم و در باطنش غیب نمیدانم. ( گلستان سعدی ).
غیب ندانند مگر اهل غیب
عیب نبینندبجز اهل عیب.خواجوی کرمانی.

( مصدر ) آگاه بودن بر رازهای نهان از عالم غیب مطلع بودن.

💡 و گفت: برخندند قرایان و گویند که خدای را به دلیل شاید دانستن بلکه خدای را به خدا شاید دانست به مخلوق چون دانی.

💡 كمال انسان به پروراندن نفس و معرفت آن، به ادارك خاص حقايق عينى وجوداتنائل آمدن است نه صرف دانستن ماهيات و مفاهيم كليه اشياء.

💡 3 شناخت مفاهيم، مهم نيست عمل به آن مهم است. كلمه ((برّ)) به مفهوم نيكى است، ولى دانستن آن مهمّ نيست، كسى كه اين مفهوم را محقّق مى سازد ارزش دارد. (لكن البرّ من آمن )

💡 پس از فراق توان قدر وصل دانستن مرا ز کوی تو دوری ضرور بود ضرور

💡 معناى توسل به خدا، لغو و بى اثر دانستن اسباب و وسائط نيست

💡 بیرون ز جهان و جان یکی دایهٔ ماست دانستن او نه درخور پایهٔ ماست