غول تشنگ

غول تشنگ. [ ] ( ص مرکب ) غولدنگ. آدم قدبلند بدترکیب. از معنی غول بمعنی دیو مأخوذ است. ( از فرهنگ نظام ). قلتشن.

یا غولدنگ آدم قد بلند بد ترکیب

💡 سقاى دوم: خود امام حسين عليه السلام است كه خودش سقاى اين تشنگان است. حالا بايدكيفيتش گفته شود.

💡 خضر از لب تشنگان روی آتشناک اوست یوسف از خیل اسیران گریبان چاک اوست

💡 مستسقی ام فزایدم از آب تشنگی از آتش می ام بنشان التهاب را

💡 گفتنش ای شاه این طفل رضیع مستمند رفته است از تشنگی او را ز دل صبر و قرار

💡 از تشنگی دل و جان بر چه زنخدانش گه این زچاه برآید که آن فرود آید

💡 چو لب تشنگان ره به دریا برند ازو کم چه گردد گر آبی خورند؟