علاءالدین ابوالحسن علی بن عبدالرحمن ال قدامه

[ویکی فقه] علاءالدین ابوالحسن علی بن عبدالرحمن آل قدامه. علاءالدین ابوالحسن علی بن عبدالرحمن، از شخصیت های آلِ قُدامه، می باشد؛ این خاندان، خاندانی فلسطینیُ الاصل و حنبلی مذهب که فقیهان، مُسندان، حافظان و قاضیان بسیاری از آن برخاستند و فعالیت علمی ــ دینی آنان در اندیشۀ اسلامی آن روزگار و گسترش مذهب حنبلی تأثیر بزرگی به جای نهاد.
علاءالدین ابوالحسن علی بن عبدالرحمن بن محمد (۷۱۴-۷۹۴ق/۱۳۱۴-۱۳۹۲م).وی از نیایش قاضی سلیمان و حجّار و یحیی بن سعد حدیث شنید و روایت کرد. شیخ شهاب بن حجی از او حدیث شنید.علاءالدین شیخ دارالحدیث نفیسیّه بود.
ابن طولون، محمد، الفوائد الجوهریّة فی تاریخ الصّالحیّه، ج۲، ص۳۸۹، به کوشش محمد احمد دهمان، دمشق، ۱۴۰۱ق.
۱. ↑ ابن طولون، محمد، الفوائد الجوهریّة فی تاریخ الصّالحیّه، ج۲، ص۳۸۹، به کوشش محمد احمد دهمان، دمشق، ۱۴۰۱ق. ۲. ↑ ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، الدّرر الکامنه، ج۴، ص۷۰، حیدرآباد دکن، ۱۳۹۲-۱۳۹۶ق.
دانشنامه بزرگ اسلامی، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، برگرفته از مقاله «آل قدامه»، شماره۴۴۸.
...

💡 بر اساس زندگی سلطان علاءالدین فیلم بالیوودی به نام پادماواتی ساخته شده‌است که مورد اعتراضات بسیار توسط هندوهای تندرو و مسلمانان واقع شد، هندوها معتقد بودند شخصیت این پادشاه در این فیلم تلطیف شده در حالیکه مسلمانان معتقد بودند این فیلم بیش از حد به تخریب چهره علاءالدین پرداخته‌است.

💡 بعداً در فیلم، وقتی علاءالدین، لاگو و سلطان بدون او به گردش می‌روند، جینی و ابو برای خود پیک‌نیک برگذار می‌کنند اما با جعفر روبه‌رو می‌شوند.

💡 سندباد در ادامه با ماجراهای زیادی سرشار از موجودات شگفت‌انگیز، جادوگرها و هیولاها، غول‌ها، و دیوهای مختلف روبرو می‌شود. سندباد در طول ماجرا با دو هم سفر دیگر به نام‌های علاءالدین و علی‌بابا آشنا می‌شود که او را در نبرد با پرنده غول‌پیکر، و جادوگر بزرگ یاری می‌کنند

💡 علی گرشاسب مشهور به علاءالدین خلجی پادشاه تورکو افغان دودمان افغان بود که از سال ۱۲۹۶ تا ۱۳۱۶ میلادی بر بخش‌هایی از هند حکومت کرد. او قدرتمندترین و بزرگ‌ترین حاکم خاندان خلجی بود و قلمرو فرمانروایی خود را چهار برابر افزایش داد. وی در متون تاریخی هند به اسکندر ثانی مشهور است. پیروان مذاهب هندو او را شخصیتی «خونخوار، چپاولگر، حریص و جاه‌طلب» می‌دانند.

💡 علاءالدین حسین پس از ترک دربار سنجر پیش از آن‌که به فیروزکوه، پایتخت خود برود به سوی ولایت کشی رفته، متمردان و سرکشان آن ناحیه را سرکوب و دژهای آن‌ها را خراب کرد و سپس به سوی فیروزکوه که مردم آن با اشتیاق در انتظارش بودند، رهسپار گردید. وی پس از استقرار و تنظیم امور داخلی غور به فکر مناطقی افتاد که قبل از جنگ با سلطان سنجر به دست آورده‌بود.

💡 کمی بعد، جینی وقتی متوجه می‌شود که علاءالدین از اولین آرزوی خود برای خارج شدن از غار استفاده نکرده، شوکه می‌شود و موافقت می‌کند که اجازه دهد اولین آرزوی علاءالدین در امان بماند.