شاذ کوهی

شاذکوهی. ( ص نسبی ) منسوب است به شاذ کوه که بگمان من ناحیه ای است در جرجان. ( انساب سمعانی ). رجوع به شادکونی شود.

منسوب است به شاذ کوه که بگمان من ناحیه ایست در جرجان.

💡 ابری که آفتاب نماید معاینه کوهی که بر سپهر دواند مکابره

💡 چو افتاد این سخن در گوش فرهاد ز طاق کوه چون کوهی درافتاد

💡 اگر کوهی بُدی از سنگ و آهن نمانده‌ستی کنون یک ذره در تن

💡 ذروهٔ عز دنیوی کوهی است که همه نعمت اندر آن بالاست

💡 نهادند هیزم چو کوهی بلند پس آن بدکنش را به آتش فکند

💡 مصحف روی او به مکتب عشق خواند کوهی به صد هزار اخلاص