سوره اللیل

[ویکی اهل البیت] سوره لیل نود و دومین سوره از قرآن است و دارای 21 آیه است.
سوره اللیل مکی است.این سوره در ترتیب مصحف نود و دومین سوره و در ترتیب نزول نهمین سوره قرآن کریم است که پیش از آن سوره اعلی و پس از آن سوره فجر نازل شده است.
سوره لیل به اجماع مفسّرین و قاریان شامل بیست و یک آیه است.
ابی بن کعب از پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم روایت نموده که هر کس آن را قرائت کند خداوند به او آن قدر ببخشد و عطا نماید تا راضی و خشنود شود و او را از تنگدستی عافیت دهد و توانگری را برای او آسان نماید.
غرض این سوره تهدید و انذار است، و این هدف را از این راه دنبال می کند که به انسانها بفهماند مساعی و تلاشهایشان یک جور نیست، بعضی از مردمند که انفاق می کنند، و از خدا پروا دارند، و وعده حسنای خدا را تصدیق میکنند، و خدای تعالی هم در مقابل، حیاتی جاودانه و سراسر سعادت در اختیارشان می گذارد، و بعضی دیگرند که بخل میورزند، و به خیال خود می خواهند بی نیاز شوند، و وعده حسنای خدایی را تکذیب می کنند، و خدای تعالی هم آنان را به سوی عاقبت شر راه می برد، و در این سوره اهتمام و عنایت خاصی به مساله انفاق مالی شده است.