روائی بخش

روائی بخش. [ رَ ب َ ] ( نف مرکب ) رجوع به روایی بخش شود.

💡 چشمت که سبق به دلربائی او راست در خون ریزی کام روائی او راست

💡 بر سر افتاد از جهان نقد اثیر هم چنان در کان روائی میزند

💡 خوردی و زدی و تاخت یک چند واکنون که نماندت آن روائی

💡 به روز جوانی نکردیم طاعت که می داشت بازار قوت روائی

💡 ز تو شش جهت بی روائی مباد وز این شش خصالت جدائی مباد

💡 چشمم که سرشک را روائی داده ست از مهر تو بادل آشنائی داده ست