دولت اندیشی

دولت اندیشی. [ دَ / دُو ل َ اَ ] ( حامص مرکب )صفت دولت اندیش. در اندیشه دولت بودن:
به دامان گل کند از باغ بینش دولت اندیشی
که پیش آید به کار دیگران از کاردانی ها.میرزا رضی دانش ( از آنندراج ).و رجوع به دولت اندیش شود.

صفت دولت اندیش.

💡 بیدل امل اندیشی‌ام از عجزرسایی‌ست واماندگی افکند به این راه درازم

💡 تا کی خود را ز پای و سراندیشی پیش و پس و زیر و هم زبر اندیشی

💡 از مرگ چه اندیشی چون جان بقا داری در گور کجا گنجی چون نور خدا داری

💡 هر آنکو مرگ اینجا آرزویست زپیش اندیشی اندر گفت و گوی است

💡 چند اندیشی خیال نیک و بد خود همی دانی تو خود را پرخرد

💡 حرص نوش از نیش گردیده است چشمش را حجاب کوته اندیشی که از لذات دنیا بشکفد