دولت پناه
لغت نامه دهخدا
دولت پناه. [ دَ / دُو ل َ پ َ ] ( ص مرکب ) پناه و ملجاء دولت و سلطنت. ( ناظم الاطباء ). که در پناه بخت و نعمت و اقبال است. که بخت و اقبال پشت و پناه اوست:
که دولت پناها جوانبخت باش
همه ساله با افسر و تخت باش.نظامی.یکی سوی دستور دولت پناه
به چشم سیاست نظر کرد شاه.نظامی.یاران همنشین همه از هم جدا شدند
ماییم و آستانه دولت پناه تو.حافظ.
فرهنگ فارسی
پناه و ملجائ دولت و سلطنت.
جمله سازی با دولت پناه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 دولت پناه دارد در ظل رای او جز دولتش که داشت ز خورشید سایبان
💡 یکی سوی دستور دولت پناه به چشم سیاست نگه کرد شاه
💡 ابن حسام از در دولت پناه دوست بر وعده ی پناهگه آخر برون رود
💡 یاران همنشین همه از هم جدا شدند ماییم و آستانه دولت پناه تو
💡 مرا بدرگه دولت پناه سرور عهد که با جلالت قدرش سپهر اعلا نیست
💡 در ادبیات کلاسیک فارسی، واژه دولت پناه معمولاً برای توصیف پادشاهانی به کار میرود که پناهگاه مردم و حامی بیکسان و مستضعفان در کشور بودند.
💡 اشعار مربوط به دوران باستان، پادشاهان را به عنوان دولت پناه و مایه افتخار ملت توصیف میکنند که عدالت را در سراسر قلمرو خود جاری میکردند.
💡 مفهوم دولت پناه در حکمرانی مطلوب، به معنای ایجاد بستری امن برای شهروندان است تا بتوانند بدون ترس از ظلم، به زندگی خود ادامه دهند.