دوان نشینی

{running landing} [حمل ونقل هوایی] نشست بالگَردِ در جهت مخالف باد با سرعت زمینی و/ یا بَرار انتقالی در هنگام تماس با زمین

💡 ایمن چه نشینی درین سفینه کاین بحر همیشه در انقلابست

💡 شد بهار و به فغان آمده مرغان چمن، غفلت است آن که در این فصل نشینی خاموش

💡 چو بر استبرق خضرا نشینی تو باشی جمله و خود را نبینی

💡 اگر در دیدهٔ مجنون نشینی به غیر از خوبی لیلی نبینی

💡 چه گر آیی مراچون موی بینی چو موی مژّه بر چشمم نشینی