دروازه شکن

دروازه شکن. [ دَرْ زَ / زِ ش ِ ک َ ] ( نف مرکب ) دروازه شکننده. شکننده دروازه: پنج پیل نر خیاره و پنج ماده دیوارافکن دروازه شکن بباید باشد که بکار آید شهری را که حصار گیرند. ( از تاریخ بیهقی چ ادیب ص 400 ).

دروازه شکننده شکننده دروازه پنج پیل نر خیاره و پنج ماده دیوار افکن دروازه شکن بباید باشد که بکار آید شهری را که حصار گیرند

💡 به دروازه خود را رسانید زود به دل داشت زاری به لب یا ودود

💡 ازین دروازه کو بالا و زیر است نخوان‌دستی که تا «دیر است»، دیر است

💡 پير مرد كه (متى ) نام داشت، كنار دروازه ايستاده و فرياد زد:

💡 سرو امل بباغ چنان تازه گشت هان پائی برون نه از در دروازه جهان

💡 دیدند چو حجاب قضا ملک تو گفتند رفتیم که دروازه ببندیم عدم را