لغت نامه دهخدا
( خروش برآوردن ) خروش برآوردن. [ خ ُ ب َ وَ دَ ] ( مص مرکب ) برآوردن خروش. خروش کردن:
دگر دیو کین است پر خشم و جوش
ز مردم برآرد بناگه خروش.فردوسی.چون برآورد از میان جان خروش
اندرآمد بحر بخشایش بجوش.مولوی ( مثنوی ).بداور خروش ای خداوند هوش
نه از دست داور برآور خروش.سعدی ( بوستان ).برآورد صافی دل صوف پوش
چو طبل از تهیگاه خالی خروش.سعدی ( بوستان ).برآوردم از هول و وحشت خروش
پدر ناگهانم بمالید گوش.سعدی ( بوستان ).