حرف حایل

حرف حایل. [ ح َ ف ِ ی ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) الف تأسیس. رجوع به حرف دخیل شود.

الف تاسیس

💡 می برد در سنگ، لعل از پرتو خورشید فیض چشم بستن، از تماشا نیست حایل عشق را

💡 رست جان از تن و صد شکر که زایل گردید آنچه یک چند میان من و او حایل بود

💡 در میان ما و تو حایل نباشد بحر و کوه رهروان را کی بود اندیشه از بالا و پست

💡 چو نور در بصر و روح در دلی و هنوز میان ما و تو صد پرده حایل افتاده ست

💡 دیوار حایل: این دیوارها در جلوی ترانشه‌ها احداث می‌گردد؛ و چون زمین پشت دیوار دست نخورده و طبیعی است و چسبندگی لازم را دارد ابعاد این دیوار از دیوار ضامن کوچکتر است.