تکلیف امتحانی

[ویکی فقه] تکلیف امتحانی به امر و نهی کردن بدون اراده جدّی به تحقق متعلق در خارج اطلاق می شود.
تکلیف امتحانی، مقابل تکلیف جدی بوده و به تکلیفی گفته می شود که اراده جدی مولا به انجام متعلق آن در خارج تعلق نگرفته است، هر چند در این تکلیف، بعث برانگیختن مکلف به سوی مطلوب و زجر منع مکلف از انجام منهی عنه وجود دارد، مانند: امر خداوند به حضرت ابراهیم علیه السّلام مبنی بر قربانی کردن فرزندش، که حضرت ابراهیم به آن مامور و ترغیب شد، ولی از آن جا که اراده جدی مولا به انجام مامورٌ به در خارج تعلق نگرفته بود، این کار انجام نگرفت.
نکته
برخی معتقدند در تکالیف امتحانی، طلب حقیقی که باعث ایجاد داعی در مکلف، به ترک و یا انجام فعل باشد، وجود ندارد.

💡 مرا دمی نفسی لحظه ای و آنی نیست که با جفا و وفا از تو امتحانی نیست

💡 در مدرسه فرهاد پرسشی که معلم در یک ماه می پرسید و یا آزمونی که می گرفت، ما ورقه های امتحانی را سوال به سوال بررسی می کردیم و آمار درست یا نادرست بودن سوال ها را درمی آوردیم.

💡 یا جهانی تازه ئی یا امتحانی تازه ئی می کنی تا چند با ما آنچه کردی پیش ازین

💡 نمره، حرف یا عددی است که در آموزشگاه‌ها یا دانشگاه‌ها پس از پرسیدن درس یا انجام امتحانی با آن کمیت، دانشِ دانش‌آموزان یا دانشجویان را می‌سنجند.

💡 دچار هر که‌ گشتم چشم پوشید از غبار من درین صحرای عبرت امتحانی بود عریانی

💡 به زبان جور ممکن بود امتحان عاشق تو به تیغم آزمودی و همان در امتحانی