ترابی مشهدی

[ویکی فقه] ترابی مشهدی، ابوتراب رضوی، پسر میرمحمد (میرزا محمدمهدی)، شاعر پارسی گوی ایرانی تبار سدۀ ۱۱ق، او از سادات رضوی مشهد بود.
در شعر «تراب» و «ترابی» تخلص می کرد.
گلچین معانی، احمد، کاروان هند، ج۱، ص۲۱۳، مشهد، ۱۳۶۹ش.
ترابی در ۱۰۱۵ق/۱۶۰۶م به همراه پدر برای سیر و سیاحت و تجارت به هندوستان سفر نمود
واله داغستانی، علیقلی، ریاض الشعرا، ج۱، ص۱۴۱، نسخه عکسی موجود در کتابخانۀ مرکز.
ترابی پس از مدتی به خواهش میرمحمدزمان، استخوان های چاند بی بی سلطان، از بانوان وابسته به خاندان نظام شاهی را برداشته، به قصد دفن آن ها در مشهد، راهی خراسان شد؛ اما در مسیر بازگشت، در آگره به دستور جهانگیر، توسط ملک علی کوتوال دستگیر و به بند کشیده شد. مدت حبس وی را ۲ تا ۴ سال گفته اند.
نهاوندی، عبدالباقی، مآثر رحیمی، ج۳، ص۱۲۲۴-۱۲۲۶، به کوشش محمد هدایت حسین، کلکته، ۱۹۳۱م.
...