بیوه زاد

بیوه زاد. [ وَ / وِ ] ( ص مرکب، اِ مرکب ) از بیوه زاده. یتیم. کودکی که پس از مرگ پدر به هنگام بیوگی مادر متولد شود:
تنگدستان ز من فراخ درم
بیوگان سیر و بیوه زادان هم.نظامی.

از بیوه زاده. یتیم. کودکی که پس از مرگ پدر به هنگام بیوگی مادر متولد شود

💡 نیم امیر، که روزی کشم چو مرغ به سیخ شبش ز بیوه زنان بر فلک رود فریاد!

💡 ➢تحسین: مردی است که فکرت با او ازدواج کرده‌است. او مردی بیوه پنجاه ساله با سه فرزند است. او بی‌ادب و نادان است. فکرت به دلیل اینکه رفتار خواهرانش در خانه را تأیید نمی‌کرد و نمی‌توانست با آنها کنار بیاید، با او ازدواج می‌کند.

💡 گه زمال طفل میزن لوتهای معتبر گه زسیم بیوه میخر جامه های نامدار

💡 ز پی خوردن خون دل هر بیوه‌زنی دم به دم در صدد حیله چو روباه دغل

💡 از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به نامزدشده، بیوه دل‌ربا و شاهین نیل اشاره نمود.

💡 وی کارگردان فیلم‌هایی مثل پستچی همیشه دو بار زنگ می‌زند (۱۹۸۱) و عمل بد (۲۰۰۲) و بیوه سیاه (فیلم ۱۹۸۷) بوده است.