بار گسستن

بار گسستن. [ گ ُ س َ ت َ ] ( مص مرکب )پایان یافتن بار. تمام شدن آن. برهم خوردن آن. شکسته شدن آن. خاتمه یافتن آن. رجوع به «بار» شود: دیگر روز چون بار بگسست خواجه بدیوان خویش رفت.( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 330 ). امیر مسعود چون بار بگسست خلوت کرد. ( ایضاً ص 372 ). دیگرروز چون بار بگسست خالی کرد با خواجه و آن نامه ها بخواست. پیش بردم و بخواجه داد. ( ایضاً ص 325 ). و رجوع به بارشکسته شود.

💡 پسرم ! نه گوشه گيرى صوفيانه دليل پيوستن به حق است، و نه ورود در جامعه وتشكيل حكومت، شاهد گسستن از حق. ميزان در اعمال انگيزه هاى آنهاست.

💡 رشته تا یکتاست آنرا زور زالی بگسلد چون دو تا شد عاجز آید از گسستن زال زر

💡 در ايـنـكـه مـرگ بـراى فـرشـتـگـان يـا ارواح شـهـدا و انـبـيـا و اوليـا چـگـونـه اسـت ؟احتمال دارد مراد از مرگ درباره آنها گسستن پيوند روح از قالب مثالى بوده باشد، يا ازكار افتادن فعاليت مستمر ارواح.

💡 به ميزانى كه انسان به خدا تكيه مى كند و از غير خدا گسسته مى شود، به همان ميزانعزت مى يابد. زيرا عزت مختص اوست و جز با گسستن از غير خدا به دست نمى آيد. درخبرى مشهور آمده است كه جبرئيل امين خدمت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله رسيد و چنينگفت:

💡 نگاهِ چشمِ عبرت جوهرِ آیینهٔ یأسم گسستن‌ها ز پیوندِ جهان تاری‌ست از سازم

💡 در جمله قبل، از پيوستن فرمودند و در اين عبارت از گسستن، قطع رابطه مؤ من براىخداست اما دو قيد دارد: 1 - حزم؛ 2 - عزم.