بادیه نشینان و اسلام

[ویکی فقه] بادیه نشینان و اسلام (قرآن). جمعی از اعراب به امید گرفتن کمکی از پیامبر صلی اللّه علیه و آله شهادتین بر زبان جاری کردند، و به پیامبر صلی اللّه علیه و آله گفتند: طوائف عرب بر مرکبها سوار شدند و با تو پیکار کردند، ولی ما با زن و فرزندان نزد تو آمدیم، و دست به جنگ نزدیم، و از این طریق می خواستند بر حضرت منت بگذارند و خداوند ضمن آیاتی شرح حال آنان را بر رسولش باز گفت.
خداوند منّت گذاری برخی از بادیه نشینان عرب، بر پیامبر صلی الله علیه وآله به جهت اسلام آوردنشان را در قرآن چنین بیان فرموده است: «قالت الاعراب ءامنا قل لم تؤمنوا ولـکن قولوا اسلمنا ولما یدخل الایمـن فی قلوبکم...» عربهای بادیه نشین گفتند: ایمان آورده ایم، بگو شما ایمان نیاورده اید ولی بگوئید اسلام آورده ایم، اما هنوز ایمان وارد قلب شما نشده است!... «یمنون علیک ان اسلموا قل لاتمنوا علی اسلـمکم بل الله یمن علیکم ان هدکم للایمـن...» آنها بر تو منت می گذارند که اسلام آورده اند، بگو اسلام خود را بر من منت مگذارید، بلکه خداوند بر شما منت می گذارد که شما را به سوی ایمان هدایت کرده...

💡 هم نشینان تو از بوی ریاحین مستند وه که در کار سمن و سنبل و ریحان کردی

💡 در دلم چون تیر این پهلو نشینان می خلند از خدنگ او مگر پهلو نشینی خوش کنم

💡 پهلو از پهلو نشینان زان جهت کردم تهی تا مگر روزی توانم بود هم پهلوی دوست

💡 در مهر او چو ذره هوا گیر شو بلند کین ره به پای سایه نشینان پست نیست

💡 برند دل به ادایی که کس گمان نبرد فغان ز پرده نشینان که پرده دارانند