دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] ابومحمد عبدالله بن محمد، یکی از علمایی که به ابن جزی شهرت دارد؛ اِبْن ِ جُزَی ّ، نام چند تن از علمای خاندان بنی جزی که در سده های ۷- ۹ق /۱۳- ۱۵م در مغرب و اندلس می زیسته اند و به «کلبی » معروفند.
ابومحمد عبدالله بن محمد، فقیه، ادیب و شاعر غرناطی و سومین فرزند ابوالقاسم ابن جزی می باشد.تاریخ تولد و وفات وی در دست نیست، اما او در مقدمه کتاب خویش تصریح کرده
ابن جزی، عبدالله، کتاب الخیل، ج۱، ص ۲۰-۲۱، به کوشش محمد عربی خطابی، بیروت، ۱۴۰۶ق /۱۹۸۶م.
او نیز مانند دو برادرش نخست نزد پدر به تحصیل پرداخت و سپس از کسانی چون ابوالبرکات (محمد بن محمد) بن الحاج بلفیقی در المریه و غرناطه، و ابوالقاسم محمد بن احمد حسنی سبتی غرناطی و ابوعبدالله محمد بن عبدالرحمان بیانی و ابوسعید فرج بن لب غرناطی و ابوعبدالله محمد بن بیبش (عبدوی ) دانش آموخت.
ابن خطیب، محمد، الاحاطه، ج۳، ص۲۹۹.
وی ظاهراً در جوانی به تدریس پرداخت
ابن خطیب، محمد، الکتیبة الکامنه، ج۱، ص۹۶، به کوشش احسان عباس، بیروت، ۱۹۶۳م.
...