چرزه

چرزه. [ چ َ زَ / زِ] ( اِ ) بمعنی چرده است. پوست رو و بدن آدمی و حیوان. ( آنندراج ) ( غیاث ). پوست رو و تن آدمی. ( ناظم الاطباء ). چرده. چرته. || تیره رنگ مایل بسیاهی. ( ناظم الاطباء ). چرده. || اسب سرخ تیره رنگ.( ناظم الاطباء ). چرده. و رجوع به چرته و چرده شود.
چرزه. [ چ َ زَ ] ( اِخ ) مؤلف مرآت البلدان نویسد: «قریه ایست قدیم النسق از قرای طارم واقع در میان کوه و بیست وپنج خانوار سکنه دارد که بزبان فرس قدیم تکلم میکنند. هوایش معتدل است. زراعتش از آب رودخانه مشروب میشود و گردنه ناهموار و راهی صعب العبور دارد». ( از مرآت البلدان ج 4 ص 220 ).
در فرهنگ جغرافیایی ایران آمده است: «دهی جزء دهستان طارم بالا بخش سیردان شهرستان زنجان که در 42هزارگزی شمال باختر سیردان و 10هزارگزی راه مالرو عمومی واقعست. کوهستانی و سردسیر است و 167 تن سکنه دارد. آبش از چشمه، محصولش غلات، فندق، گردو و عسل، شغل اهالی زراعت، مکاری و بافتن گلیم، جاجیم و شال و راهش مالرو و صعب العبور است ». ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 2 ).

چرزه (طارم). چرزه روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان طارم در استان زنجان ایران. مردم این روستا به زبان تاتی سخن می گویند. این زبان بازمانده زبان پهلوی است.
این روستا در دهستان گیلوان واقع شده و زبان مردم آن تاتی است. محمدباقر شفتی متولد این روستا می باشد.
مؤلف مرآت البلدان در مورد چرزه نویسد: «قریه ای است قدیم النسق از قرای طارم واقع در میان کوه و بیست وپنج خانوار سکنه دارد که به زبان فرس قدیم تکلم می کنند. هوایش معتدل است. زراعتش از آب رودخانه مشروب می شود و گردنه ٔ ناهموار و راهی صعب العبور دارد».
در فرهنگ جغرافیایی ایران آمده است: «دهی جزء دهستان طارم بالا بخش سیردان شهرستان زنجان که در ۴۲هزارگزی شمال باختر سیردان و ۱۰هزارگزی راه مالرو عمومی واقعست. کوهستانی و سردسیر است و ۱۶۷ تن سکنه دارد. آبش از چشمه، محصولش غلات، فندق، گردو و عسل، شغل اهالی زراعت، مکاری و بافتن گلیم، جاجیم و شال و راهش مالرو و صعب العبور است».

💡 هر چند نگارش فهرست شصت عنوانى آثار ستاره تابناك چرزه از حوصله اين نوشتاربيرون، ولى اشاره اى گذرا به نام تعدادى از آنها سودمند مى نمايد:

💡 ناگفته پيداست كه پرهيزگارى و دنيا گريزى ستاره چرزه از ديد پروردگار پنهاننماند و خداوند خود از گنجهاى پايان ناپذير غيبى ايثار سيد را پاداش ‍ داد. سرانجاممردم قدر گوهر يگانه شفت را باز شناختند و امامت مسجد حاج طالب را به سپردند. اندكىبعد ساكنان بيدآباد او را به مسجد ميرزا باقر دعوت كردند تا اقامه جماعت و ارشاد مردمرا بر عهده گيرد.(1072)

💡 سيد محمد نقى از نوادگان امام موسى بن جعفر عليه السلام بود و راهنمايى دين باورانروستاى چرزه (1052) را بر عهده داشت. (1053) خانه گلين اين كشاورز نيك نهاد در1175 ق. با تولد نوزادى، كه محمد باقر نام گرفت (1054)، در نور و شادمانىفرو رفت.