پونو. ( اِخ )دهی از دهستان کوهسارات بخش مینودشت شهرستان گرگان،واقع در 35 هزارگزی جنوب خاوری مینودشت. کوهستانی، سردسیر، دارای 300 تن سکنه.آب آن از رودخانه، محصول آنجا غلات و لبنیات و ابریشم. شغل اهالی زراعت و گله داری، صنایع دستی زنان بافتن پارچه ابریشمی و چادرشب، راه مالرو است. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 3 ).
پونو ( به اسپانیایی: Puno ) یک شهر در پرو است که در پونو واقع شده است.
پونو ۳٬۸۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
شهرهای لاپاز ( بولیوی ) و سانتا کروس د لا سیرا ( بولیوی ) خواهرخوانده های پونو هستند.
پونو (Puno)
ولایتی در جنوب شرقی پرو، واقع در مرز بولیوی، با ۶۶,۹۸۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱,۱۴۳,۳۵۴ نفر جمعیت (۱۹۹۶). مرکز آن نیز پونو نام دارد. سایر شهرهای مهم آن عبارت اند از خولیاکا و آیاویری. نُه استان تشکیل دهندۀ این ولایت دارای فلات های مرتفع پوشیده از علف و درّه های گرم نیمه مدارگانی است. بیش از ۷۵ درصد از ساکنان پونو را بومیان روستایی تشکیل می دهند، که به زبان آیمارایی یا کوئچوا (زبان اینکاها) تکلّم می کنند. رفت و آمد به این ولایت با لنج های مسافربری از دریاچۀ تی تی کاکا، با جاده از دساگوادِرو، و با راه آهن از کوسکو صورت می گیرد.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ، ۲۸٪ نژاد گابن را قبایل فانگ، ۱۰٪ را پونو، ۹٪ را نزبی، ۶٪ را فرانسوی و بقیه را سایر قبایل بومی تشکیل میدهند.
💡 ریشمرغ نمادین «سبیل آبی» از مناطق کوزکو و پونوی پرو به سمت شرق تا شهرستان کوچابامبا در شمال مرکزی بولیوی یافت میشود. شکل «کلاهآبی» تنها در پرو، از غرب آمازوناس مرکزی در جنوب تا شمال اوئانوکو یافت میشود. شکل «چانهآبی» نیز تنها در پرو، در امتداد دامنه شرقی رشتهکوههای آند از شرق اوئانوکو تا شمال کوزکو یافت میشود.
