وحدت نوعی متعلق یقین و شک

[ویکی فقه] وحدت متعلق یقین و شک به حسب مفهوم، نه مصداق خارجی را وحدت نوعی متعلق یقین و شک گویند. این بحث در اصول فقه کاربرد دارد.
وحدت نوعی متعلق یقین و شک، عبارت است از وحدت مفهومی متعلق یقین و شک، به گونه ای که متعلق یقین و شک، اگر چه در خارج به دو وجود موجود است، اما از آن جا که وحدت مفهومی داشته و هر دو از افراد یک مفهوم کلی به شمار می رود از وحدت برخوردار است؛ در نتیجه، وحدتی که در باب متعلق یقین و شک در استصحاب مراد است تحقق می یابد.
اقوال اصولیان
اصولیون در این که وحدت نوعی متعلق یقین و شک، برای جریان استصحاب کافی است یا نه، اختلاف دارند، برخی مانند مرحوم «مظفر» وحدت نوعی را کافی ندانسته و وحدت خارجی را ضروری می دانند، با این استدلال که وحدت نوعی به معنای وحدت مفهومی است، در حالی که معنای استصحاب این است که مستصحب در خارج باقی است و آثار شرعی هم، در خارج بر آن مترتب است، و نفس ماهیت من حیث هی مراد نیست؛ برای مثال، اگر نسبت به کلی نجاست یقین وجود داشته باشد و سپس درباره برداشته شدن آن شک شود، اما درباره فرد خارجی آن که نجاست از نوع خون است یا بول تردید به وجود آید، با این که مستصحب (متعلق شک و یقین) وحدت نوعی دارد، به دلیل آن که وحدت شخصی خارجی ندارد، استصحاب جاری نمی گردد.

💡 از آنجایی که دلاور عمدتاً بخشی از صفحهٔ ساحلی آتلانتیک است آب و هوای معتدل اقیانوسی در آن جریان دارد. این ایالت به نوعی متعلق به اقلیم نیمه‌گرمسیری مرطوب است. با این حال بخش کوچکی از ایالت (تقریباً ۱۰۰ مایل (۱۶۰ کیلومتر) از شمالی‌ترین نقطه تا جنوبی‌ترین نقطه)، دمایی متغیر دارد و میان شهرستان ساسکس و نیوکاسل گاهی بارش برف نیز مشاهده می‌گردد. آب و هوای ملایم متأثر از اقیانوس اطلس و خلیج دلاویر باعث شده که بخش جنوبی آب و هوایی ملایم‌تر و فصول گرم طولانی‌تری نسبت به بخش شمالی داشته باشد. بالاترین دمای ثبت شده در این ایالت مربوط به ۲۱ ژوئیه ۱۹۳۰ در میلسبرو است با ۱۱۰ درجهٔ فارنهایت (۴۳ درجهٔ سانتیگراد) و پایین‌ترین دما نیز در ۱۷ ژانویهٔ ۱۸۹۳، باز هم در میلسبرو، با -۱۷ درجهٔ فارنهایت (-۲۷ درجهٔ سانتیگراد) ثبت شده‌است.