بدیع الله بن بشیر دبیری نژاد

[ویکی فقه] دکتر بدیع اللّه دبیری نژاد از اساتید برجسته دوره معاصر در دانشگاه اصفهان می باشد.
دکتر بدیع اللّه دبیری نژاد فرزند بشیر، در سال ۱۳۱۴ش در بندر ترکمن متولّد شد. تحصیلات ابتدائی را در بندر ترکمن و در گز انجام داد و دوره متوسطه را در گرگان طی نمود. آنگاه به استخدام آموزش و پرورش در آمد و به تدریس پرداخت. سپس در دانش سرای عالی تهران لیسانس ادبیات فارسی دریافت نمود. آنگاه برای ادامه تحصیل به فرانسه رفته و در دانشگاه «سوربن» در رشته زبان شناسی فوق لیسانس و سپس دکترا دریافت کرد. وی از سال ۱۳۴۸ش در دانشگاه اصفهان به تدریس پرداخت تا این که در سال ۱۳۷۸ش به افتخار بازنشستگی نائل شد. او در هنگام تدریس در دانشگاه اصفهان سمت هایی همچون سرپرست امور دانشجویان دانشکده ادبیات، سرپرست نشریه دانشکده ادبیات و علوم انسانی و مسؤول برنامه ریزی دروس عمومی دانشگاه اصفهان و علوم پزشکی را برعهده داشته و عضو انجمن استادان زبان و ادبیات فارسی کشور بوده است.
تألیفات
دکتر دبیری نژاد علاوه بر مقالاتی که در مجلات کشور همچون «نشریه دانشکده ادبیات و علوم انسانی اصفهان»، «مجلد وحید»، «مجله یغما»، «مجله فروهر»، «مجله ادبستان» و غیره به چاپ رسانیده است، کتابهایی را تالیف نموده است که از آن جمله است: ۱. «فرخی و قصیده داغگاه» ۲. «کارنامه ساسانیان» ۳. «سبک نثر آثار تاریخی دوره مغول در ایران» ۴. «ترجمه و شرح کامل مقدمه کتاب: ترجمان البلاغه» ۵. «تاریخچه خطوط اسلامی»
گنجینه های علمی دانشگاه اصفهان، ص۳۱۳-۳۰۹.
۱. ↑ گنجینه های علمی دانشگاه اصفهان، ص۳۱۳-۳۰۹.
منبع
...

💡 در تفسير قمى در ذيل آيه شريفه (و اذا جاءوكم قالوا آمنا...) مى گويد اين آيهدرباره عبد الله بن ابى نازل شده، چون او و يارانش ‍ اظهار اسلام كردند در حالى كهورودشان به اسلام صورى و توام با كفر درونيشان بود

💡 محمد بن عبدالله الرشید ( عربی: محمد بن عبد الله بن علي الرشيد ، درگذشته ۲۸ نوامبر ۱۸۹۷) یکی از امیر نشین های جبل شمر بود و به علت مغلوب شدنش از جانب امیر نشین های نجد در نبرد الملیدا که برای دومین بار در سال ۱۸۹۱ موجود نبود شناخته شده است سلطنت محمد بن عبدالله از سال ۱۸۶۹ تا ۱۸۹۷ به طول انجامید و موثر ترین فرمانروای امارت جبل شمر بود که به همین علت او را محمد کبیر نام می برند.

💡 محمد بن اسماعيل بخارى به اسنادش از عبد الله بن عباس روايت كرده است كه، عبداللهبن عباس گفت: هنگامى كه بيمارى پيامبر (صلى الله عليه وآله ) (همان بيمارى كه منجربه رحلت آن حضرت شد) شدت گرفت، حضرت فرمود: كاغذ و دوات بياوريد تابراى شما چيزى بنويسم كه بعد از من گمراه نشويد.