اختلاط تفسیر با نص قران

[ویکی فقه] اختلاط تفسیر با نص قرآن. اختلاط تفسیر با نص قرآن، آمیخته شدن تفسیر با متن آیات ( نص ) و از عوامل اختلاف قرائت ها می باشد.
روش « ابن مسعود » و « ابی ابن کعب » و برخی دیگر این بوده است که در خلال آیات، کلماتی را به عنوان تفسیر و توضیح مشکلات آیه اضافه می کرده اند؛ مانند: (کان الناس امة واحدة (فاختلفوا) فبعث الله النبیین مبشرین ومنذرین) که برخی از قاریان متاخر کلمه «فاختلفوا» را که به منظور توضیح به کار رفته است، از آیه تصور کرده و معتقد شده اند قرائت خاصی است؛ چنانکه بعضی آیه ۱۹۸ سوره بقره را به این نحو خوانده اند: (لیس علیکم جناح (فی مواسم الحج) ان تبتغوا فضلا من ربکم) و آن را به ابن عباس نسبت داده اند.دراین آیه «فی مواسم الحج» که به منظور تفسیر آمده، قرآن تلقی شده است.
اسامی دیگر
از این واژه در کتاب های علوم قرآنی و تفسیری به عناوین « الحاقات تفسیری »، « تلفیقات تفسیری » و « منضمات تفسیری » نیز تعبیر و بحث شده است.

💡 محمدعلی جاودان شرح و تفسیر مؤلف دربارهٔ اشکالات کتاب را از ویژگی‌های کم‌نظیر این کتاب می‌داند و می‌گوید: «مؤلف [کتاب] اغلب در شرح و تفسیر با ذوق و هنر بسیار عمل می‌کند و مشکلی باقی نمی‌گذارد.» مزیت دیگری که او به آن اشاره می‌کند «نقد و بررسی روایات نقل شده» در کتاب است. ذکر «سلسله ای از اطلاعات و تحقیقات کتاب‌شناسی و رجالی که مؤلف به‌طور ضمنی در [لابلای مطالب] کتاب می‌آورد» از دیگر مزایای این کتاب است.

💡 امپراتوری روم به‌طور کلی با سایر ادیان در صورتیکه با مفاهیم رومی در مورد معنای دین مناسب یا تفسیر با استفاده از الگوهای یونانی در مورد خدایان مطابقت داشتند، مدارا می‌کرد. در غیر این صورت، رومیان مجموعه ای از آزار و اذیت توهین آمیز در مورد دین ناسازگار ایجاد می‌کردند.