ابودلف بن ادریس عجلی اصفهانی

[ویکی فقه] ابودلف بن ادریس عجلی اصفهانی، از جمله کُتّاب و نویسندگان دروان مامون عباسی در اصفهان بوده است.
امیر ابودلف بن ادریس بن عیسی بن معقل عجلی، در زمره کُتّاب و نویسندگان بود، گویند در مکتب، هم درس ابومسلم عبداللّه بن مسلم خراسانی بوده، در زمان مامون الرّشید در اصفهان، صاحب منصب و جاه بود، خلیفه بر وی غضب کرد، و او را به شام تبعید نمود. ازجمله اشعار او است: "اقول و اکناف الجزیره بیننا و سهبٌ تردّی آلها بملائها ••• سقی اللّه غیثا اصفهان و اهلها عزالی آلت لا تضنّ بمائها ••• احبّ الصّباتینی هوای الی الصّبی الآن اسمها ضاحی اسمها فی بنائها". در کتاب محاسن اصفهان از دو قصیده دیگر او درباره اصفهان، جمعا سیزده بیت نقل کرده است.
آوی، حسین بن محمد، ترجمه محاسن اصفهان، ص۱۲،
۱. ↑ آوی، حسین بن محمد، ترجمه محاسن اصفهان، ص۱۲، ۲. ↑ د. صالح عبدالله الصیاح، نسائم الاسحار، ص۱۳.
منبع
مهدوی، سید مصلح الدین، اعلام اصفهان، ج۱، ص۲۷۳.
...

💡 منصب مالکی و شافعی از آنجا ناشی می‌شود که هم مالک بن انس و هم محمد بن ادریس شافعی آن را حرام دانسته‌اند و شافعی می‌گوید که آیاتی که در قرآن دربارهٔ حفظ عفت و عورت است در مورد خودارضایی اعمال می‌شود. در عین حال، یک عقیده اقلیت در مدرسه مالکی وجود دارد که خودارضایی را اگر در خلوت و بدون استفاده از موارد غیرقانونی مانند هرزه‌نگاری و مواد مخدر انجام شود، مجاز می‌داند. در این میان برخی از فقهای حنبلی نیز افرادی که تحت فشار میل جنسی ناشی از ازدواج نکردن هستند را مستثنی می‌کند احمد بن حنبل نیز گفته‌است که برای زندانیان، مسافران و مردان و زنانی که در یافتن همسر مشکل دارند، جایز است. در علم حنفی، خود ارضایی زن برای همسرش در عین حالی که مکروه است، اما منع نمی‌شود، یعنی بهتر است این کار انجام نشود، اما انجام آن موجب گناه نمی‌شود.