کوژ کلید

کوژکلید. [ کو ک ِ ] ( اِ مرکب ) مِقلَد. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).

مقلد

💡 کلید صد در بسته است جنبش نفسش لبی که خامش از اظهار مدعا باشد

💡 کلید گنج اقالیم در خزاین اوست کسی به قوت بازوی خویش نگشاده است.

💡 امیدی ده که ره سویت نماید کلیدی ده که در سویت گشاید

💡 اختیار سر ما تیغ محبت دارد موج سیلاب، کلید در ویرانهٔ ماست

💡 ولیکن چو بر شیشه افتاد سنگ کلید در چاره ناید به چنگ

💡 حدیث درد دلها با تو گویند کلید شادمانی از تو جویند