کلاهک بازای جولان پذیر

کلاهک بازآی جولان پذیر
{maneuverable reentry vehicle, MaRV} [علوم نظامی] کلاهکی که قادر به جولانِ ازپیش طرح ریزی شده در حین پرواز در مرحلۀ بازورود است

💡 ایالات متحده از ایران و کره شمالی شکایت می‌کند که نباید سلاح هسته‌ای تولید کنند، در حالی که خودش، تنها کشوری است که از سلاح‌های هسته‌ای در جنگ استفاده کرده است و در حال حاضر ۵،۱۱۳ کلاهک هسته‌ای در انبارهای جنگی‌اش دارد. هر چند که مورد آمریکا بسیار نامتعارف است اما در پیمان عدم اشاعه سلاح‌های هسته‌ای (NPT) که ایران نیز یکی از طرفین آن است، مشروعیت یافته است.

💡 بین ماه‌های سپتامبر سال ۱۹۴۴ تا مارس سال ۱۹۴۵ حدود ۹۶ تانک پانزر ۴ با افزوده شدن یک پریسکوپ بلند به طرف چپ کلاهک فرمانده، به خودروی زرهی دیده‌بانی پیشین توپخانه (Panzerbeobachtungswagen) تبدیل شدند.

💡 در مارس سال ۲۰۰۰ گزارش شد که نیروی هوایی روسیه یک موشک کروز جدید را با کلاهک متعارف آزمایش کرده که خا-۵۵۵ نام دارد و مدلی از خا-۵۵ برای شلیک بمب‌های متعارف محسوب می‌شود که یک کلاهک جنگی ۴۱۰ کیلوگرمی از مواد منفجره شدیدالانفجار را حمل می‌کند. خا-۶۵ نیز مدل کوتاه‌بردتر خا-۵۵ برای استفاده‌های تاکتیکی است. برد عملیاتی این مدل به ۵۰۰ تا ۶۰۰ کیلومتر و ضریب خطای آن به ۲۵ متر کاهش یافته‌است.

💡 بر پایه این قرارداد تعداد موشک‌های راهبردی با چند کلاهک دو کشور به ۱۳۲۰ فروند کاهش یافت و اتحاد شوروی متعهد شد ۲۰۰ فروند از این موشک‌ها را نابود کند. آمریکا نیز قول داد آزمایش موشک‌های کروز با برد بیشتر از ۶۰۰ کیلومتر را متوقف کند.

💡 اسرائیل در دوران حکومت پهلوی در مقابل خرید نفت به ایران سلاح می‌فروخت. در سال ۱۹۷۷ قراردادی ۱ میلیارد دلاری میان ایران و اسرائیل به امضاء رسید. هدف این برنامه که به پروژه شکوفه معروف بود ساخت یک موشک بالستیک سطح‌به‌سطح با قابلیت حمل کلاهک هسته‌ای بود.