«کریه الصوت» یک ترکیب عربی است که در زبان فارسی نیز به کار رفته و به معنای صدای ناهنجار، ناخوشایند و گوشآزار میباشد. این عبارت برای توصیف صدایی استفاده میشود که از نظر شنونده آزاردهنده و غیر دلنشین باشد. در متون ادبی و لغوی، «کریه الصوت» معمولاً در برابر صدای خوش و دلنشین قرار میگیرد. این اصطلاح میتواند درباره صدای انسان، حیوان یا هر نوع صدای طبیعی یا مصنوعی به کار رود. وقتی صدایی با شدت، خشونت یا ناهماهنگی همراه باشد، آن را کریه الصوت مینامند. در زبان ادبی، این واژه برای بیان حالت منفی و ناپسند بودن یک صدا استفاده میشود. همچنین میتواند برای توصیف فریاد یا نالهای به کار رود که خوشایند نیست. این ترکیب بیشتر در متون قدیمی و ادبی دیده میشود و کاربرد رسمی امروزی آن کمتر است. از نظر معنایی، این عبارت نشاندهنده عدم هماهنگی صوتی و ناپسندی در شنیدن است. در مجموع، «کریه الصوت» به معنای صدای زشت، ناهنجار و آزاردهنده برای گوش انسان به کار میرود.
کریه الصوت
فرهنگ عمید
دارای صدای زشت و ناهنجار، بدآواز.
فرهنگ فارسی
آنکه دارای آواز نابهنجار است بد آواز بد صدا: خطیبی کریه الصوت خود را خوش آواز پنداشتی ٠