کاسه ٔ چوبین

کاسه چوبین. [ س َ / س ِ ی ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) جفنه.

جفنه

💡 به زهد خشک، زاهد برنمی آید ز خودبینی که نبود جوهر از خود بریدن تیغ چوبین را

💡 شد قامت جوانی در پیری‌ام‌ فراموش آخر عصای چوبین از دستم آن عصا برد

💡 درین کشور چه میپرسی غرور حسن سرکش را که با شمشیر چوبین می کشند اطفال آتش را

💡 همی پزیم همه در تنور چوبین نان همی بریم همه جامه بر تن از مهتاب

💡 کدورت بیشتر آن را که جوهر بیشتر باشد نمی‌گیرد غبار زنگ هرگز تیغ چوبین را