کارکردهای روانشناختی دین

[ویکی فقه] کاربرد واژه روانشناسی دین به عنوان حوزه ی خاص پژوهش علمی ابتدا در قرن نوزدهم و در اروپا بوجود آمد. ولی در ایالات متحده، روانشناسی دین بعنوان یک رشته مستقل مطرح گردید. در سال (۱۹۰۱-۱۹۰۲ م) با سخنرانی های ویلیام جیمز (۱۸۴۲-۱۹۱۰ م) نقطه عطفی در روانشناسی دین به بار نشست، و با عنوان تنوع تجربه دین انتشار یافت.
مفهوم کارکرد در اصطلاح کارکردگرایی اثری است که پدیده ای اجتماعی از خود برجای می گذارد. روانشناسی دین عبارت است از مطالعه رفتارهای روانی که پشتوانه ی دینی دارند. مسئله کارکردهای دین که به عنوان روشی برای پاسخ گویی به انتظارات بشر از دین به کار می رود، یکی از مسائل جدید کلامی می باشد. باتوجه به پیشرفتهای بسیار علوم انسانی در دو قرن اخیر و رفع بسیاری از نیازهای فردی و اجتماعی بشر توسط این علوم، این سؤال پیش می آید، که آیا کارکردی بی بدیل برای دین می ماند؟ آیا می توان نقشی برای دین برای زندگی فردی و اجتماعی قائل شد؟
کارکردهای دینی
دین کارکردهای فراوانی دارد که می توان آنها را به دو قسم کلی کارکردهای این جهانی و فرااینجهانی ( آخرت ) تقسیم کرد، کارکردهای این جهانی در حوزه های روانشناختی، معرفت شناختی و جامعه شناختی قابل بررسی است. در این مقاله سعی شده به طور خلاصه به کارکردهای روانشناختی دین پرداخته شود.
کارکردهای روانشناختی
به لحاظ روانشناختی، دین کارکردهای فراوانی برای انسان دارد. در میان علوم جدید هیچ یک به اندازه روانشناسی، اهمیت و آثار مثبت دین و تدین را برای حیات بشر بیان نکرده است. باید توجه داشت که روانشناسی دین به بررسی دینداری از منظر روانشناختی می پردازد و در صدد تحلیل دین ورزی و بیان آثار آن در زندگی فردی و اجتماعی می باشد. مطلبی که نباید از آن غافل شد این است که اولا روانشناسی دین در پی تعیین حق یا باطل بودن دین و ارزش صدق آن نیست چرا که تعیین این مسئله از توان روانشناسی خارج است. ثانیا کارکردهای روانشناختی دین ناظر به دین خاصی نیست، پس در پاره ای از ادیان شاید کارکردهای منفی نیز مطرح شود ولی بهترین کارکردها از آن بهترین، دین است. مهمترین کارکردهای روانشناختی دین و دینداری عبارتند از:
← معنابخشیدن به حیات
...
[ویکی فقه] مبحث کارکردهای روان شناختی دین به مسئله روانشناسی از نگاه دینی با عنوان تنوع تجربه دینی و مطالعه رفتارهای روانی که پشتوانه ی دینی دارند می پردازد.
کاربرد واژه روانشناسی دین به عنوان حوزه ی خاص پژوهش علمی ابتدا در قرن نوزدهم و در اروپا بوجود آمد. ولی در ایالات متحده، روانشناسی دین بعنوان یک رشته مستقل مطرح گردید. در سال (۱۹۰۱-۱۹۰۲ م) با سخنرانی های ویلیام جیمز (William James) (۱۸۴۲-۱۹۱۰ م) نقطه عطفی در روانشناسی دین به بار نشست، و با عنوان تنوع تجربه دین (The Varieties of Religious Experience) انتشار یافت.
مفهوم شناسی
مفهوم کارکرد (Function) در اصطلاح کارکردگرایی (Functionalism) اثری است که پدیده ای اجتماعی از خود برجای می گذارد. روانشناسی دین عبارت است از مطالعه رفتارهای روانی که پشتوانه ی دینی دارند.
کارکردهای دین
مسئله کارکردهای دین که به عنوان روشی برای پاسخ گویی به انتظارات بشر از دین به کار می رود، یکی از مسائل جدید کلامی می باشد. باتوجه به پیشرفتهای بسیار علوم انسانی در دو قرن اخیر و رفع بسیاری از نیازهای فردی و اجتماعی بشر توسط این علوم، این سؤال پیش می آید، که آیا کارکردی بی بدیل برای دین می ماند؟ آیا می توان نقشی برای دین برای زندگی فردی و اجتماعی قائل شد؟ دین کارکردهای فراوانی دارد که می توان آنها را به دو قسم کلی کارکردهای این جهانی و فرااینجهانی ( آخرت ) تقسیم کرد، کارکردهای این جهانی در حوزه های روانشناختی، معرفت شناختی و جامعه شناختی قابل بررسی است. در این مقاله سعی شده به طور خلاصه به کارکردهای روانشناختی دین پرداخته شود.
روانشناسی دینی
...

💡 زیرمجموعه ای از ژانرهای دلهره‌آور و رمان روانشناختی که بر ذهنیت درونی شخصیت‌ها تأکید دارد. به دلیل پیچیدگی، این ژانر اغلب با عناصری از رمز و راز، درام، اکشن، ضرب و شتم و وحشت شامل می‌شود.

💡 پسیانی طی حدود پنج دهه فعالیت با طیف گسترده‌ای از کارگردانان کار کرد. او با تأسیس گروه تئاتر بازی، جریان‌سازی مطلوبی در تئاتر ایران و روند پیشرفت آن رقم زد. فرزاد مؤتمن پسیانی را بازیگری تکنیکی با تمرکزی بالا در صحنه دانست که قادر بود نقش‌های پیچیده و روانشناختی را به گونه‌ای ادراک‌پذیر بازی کند.

💡 او در جهت درمان اثرات روانشناختی بر بازماندگان و فرزندان هولوکاست پیشگام بوده و کتاب‌های بسیاری نوشته‌است. کتاب آگاهی و شجاعت برنده جایزه پولیتزر از جمله آثار او می‌باشد.

💡 عده‌ای هم عوامل روانشناختی را در پدیدهٔ «جان تازه» مؤثر می‌دانند. تمرکز این افراد بیشتر در مورد اعتماد به نفس و غرور می‌باشد.

💡 یافته‌های مطالعه‌ی جدید به شواهد موجود می‌افزاید که نشان می‌دهد اثرات استامینوفن روی کاهش درد به فرایندهای روانشناختی مختلف نیز کشیده می‌شود و باعث کاهش قدرت پذیرش احساسات آسیب، تجربه‌ی همدلی کمتر و حتی تضعیف عملکردهای شناختی می‌شود.