چنگر پیشانی سفید حقیقی

💡 نیست پیشانی واکرده درین سبز چمن جبهه گل گره از قطره شبنم دارد

💡 رخ خسرو غبار آلوده می دید بر آن در نقش پیشانی بینید

💡 هر چند سرت به گاز برمی دارند برمی آری سری، زهی پیشانی

💡 اگرچه سایه به رفعت زمین فرو گیرد ولی نهد به پی آفتاب پیشانی

💡 ز شوق سجدهٔ درگاه کعبه آینت هلال وار کنم طی ره به پیشانی

💡 من خود بروم ولیک هرگز نرود از خاک درت نشان پیشانی من