چاره گزیدن

چاره گزیدن. [ رَ / رِ گ ُ دَ ] ( مص مرکب ) تدبیر کردن. اتخاذ تدبیر نمودن:
ستاره شمر گفت و خسرو شنید
یکی کژ و ناخوب چاره گزید.فردوسی.

تدبیر کردن. اتخاذ تدبیر نمودن.

💡 با تر و خشک جهان، کارش گزیدن بوده است نیست بیجا گر ز غم پیچد بخود چون مار برق

💡 بس است ای فیض تن زن تا نباید سرانگشت پشیمانی گزیدن

💡 اگر گزیدن مردم شعار داشتمی

💡 در جوانی توبه کن تا از ندامت برخوری نیست چون دندان، لب خود را گزیدن مشکل است