چاردانگه ٔ شوشتر

چاردانگه شوشتر. [ گ َ ی ِ ت َ ] ( اِخ ) عبارت است از پنجاه باب خانه و یکصد نفر ذکور و یکصد و شش نفر اناث ( مرآت البلدان ج 4 ص 45 ). و رجوع به جغرافی غرب ایران نگارش بهمن کریمی ص 109 و 110 و 180 شود.

عبارتست از پنجاه باب خانه و یکصد نفر ذکور و یکصد و شش نفراناث.

💡 باد گویی نافه های تبتستان بردرید باغ گویی کاروان شوشتر آوار کرد

💡 تا ندیدم زلف او را من ندانستم که هست بار تَبَّت حلقه حلقه بر جهاز شوشتر

💡 چون برگ او به زینت دیبای شوشتر نیست آهنگ این شجر کن گر سرت پر بطر نیست

💡 خنده آید مر مرا ز آنها که از سیم ربا درگه رفتن کفن از دیبه شوشتر برند

💡 سوگند خورده است که از شرم پیکرش تاجر به فارس نارد دیبا ز شوشتر

💡 این نوحه از نوحه‌های قدیمی شوشتر است و در دستگاه ماهور اجرا می‌گردد.