پیاله زدن

💡 خوش آن که باده بنوشد به روی چون ماهش پس از پیاله ببوسد دهان دل خواهش

💡 خوشا کسی که در آن دم به بانک بلبل مست ز خواب ناز نشیند پیاله بردارد

💡 میار باده تلخم که عیش من تلخ است ز لعل خویش می ناب در پیاله فکن

💡 وقت است سربرآورد از خاک، لاله ها آید ز زور باده به گردش پیاله ها

💡 حالی نداشتم که توان گفت، بی شراب ساقی به یک پیاله‌ام از اهل حال کرد

💡 در پایان مراسم جشن، دوستان با خوشحالی به پیاله زدن پرداختند تا برای پیروزی و سلامتی همه‌ی حاضران در آن جمع باشکوه دعا کنند.

💡 صدای پیاله زدن در میان مهمانان، نشان‌دهنده فضای شاد و پرنشاطی بود که در آن شب طولانی و زیبا در خانه میزبان حاکم شده بود.

💡 آن‌ها در کنار اجاق آتش، مشغول پیاله زدن و گفتگو درباره خاطرات قدیمی خود بودند و زمان به سرعت از کنارشان می‌گذشت.