پسه بردار

پسه بردار. [ پ َ س َ / س ِ ب َ ] ( نف مرکب ) پسه وردار و رجوع به پس بردار شود.

💡 اناالحق گفت و سر ببرید بردار ز بهر این مر او را شد خریدار

💡 در خانه تن خاک نشین باشم چند؟ ای مگر بیا زخاک بردار مرا

💡 بگنج ها گهر و سیم زر نهاد ستم همه برای تو، بردار و از جهان برخور

💡 برگیر نقاب و بختم از جا بردار بنمای رخ و لاله حمرا بردار

💡 پرده بردار که آن نرگس فتان بیند تا دگر عیب نگویند من مفتون را

💡 آن جام لبالب کن و بردار مرا ده اندک تو خور ای ساقی و بسیار مرا ده