پسله خوری

پسله خوری. [ پ َ س َ ل َ / ل ِ خوَرْ / خُرْ ] ( حامص مرکب ) حال و چگونگی پسله خور.

حالت و چگونگی پسله خور

💡 غم شادی چه می خوری خوش باش زانک هم شادیت شود غمخوار

💡 بیا کز جان و دل به در خوری تو بیا کز زندگانی خوشتری تو

💡 ز خس گشته هر چاهساری چو خوری ز کف گشته هر آبگیری چو طبلی

💡 ور خوری حلوا بود ذوقش دمی این اثر چون آن نمی‌پاید همی

💡 گر هست امیدت که خوری آبی خوش رنج دل من که خون گرفتم مطلب

💡 به آن مرو که می از ساغر مسیح خوری مآل حال نگه کن دم هلاک نگر