پاس هلالی

💡 نگذشت آن مه و زارست هلالی برهش حال درویش خرابست که شاهی نگذشت

💡 طاق ابرویش نگر شکل هلالی بسته‌اند آفتابی در خیال ماه پیدا کرده‌اند

💡 واعظا، ترک هلالی کن و افسانه مخوان کشته عشق بتان زنده بافسون نشود

💡 بسر رهش، هلالی، ز هلاک من کرا غم؟ چو تفاوتی ندارد عدم و وجودم آنجا

💡 مگو: بدوزخ هجر افگنم هلالی را روا مدار که بیچاره در عذاب افتد

💡 ماه من، سوی هلالی بگذر از سر مهر سرمه دیده گریان ز غبار تو کنم