نیل گای

نیل گای. ( اِ مرکب ) نیله گاو. ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به نیله گاو شود.

💡 بگفت و ز جا اندر آمد چو پیل ز کینه شده رنگ رویش چو نیل

💡 پس آنگاه هستیم تو را کینه خواه کنم روزگارت چو نیل سیاه

💡 بر گشاده صد هزاران دیده از بهر لقاش پرده صبح قیامت گنبد نیلی و طا

💡 نباشد زان گزند از چشم بد آن سرو سیمین را که دارد از لطافت نیل چشم زخم اندامش

💡 باینمعنی که حال نقد چونست بر او این نیل کوثر یا که خونست

💡 دل کبود است چو نیل فلک ار بتوانید بام خم‌خانهٔ نیلی به تبر بگشایید