نظریۀ التزام سیاسی

{theory of political obligation} [علوم سیاسی و روابط بین الملل] نظریه ای در تبیین حدود و ثغور تبعیت شخص ازلحاظ اخلاقی از دولت یا حکومت

💡 و اما دومى - براى اينكه هيچ دليلى بر التزام به آن نيست، و هيچ عنايت و جهتى ايجابنمى كند كه مرگ را ضميمه بعث بگيريم. در آيه هم چيزى كه مستوجب آن باشد نيست.

💡 بـنابراين بيعت كننده حق فسخ را ندارد، ولى بيعت پذير چنانچه صلاح بداند مى تواندبـيـعـت خـود را بـر دارد و فسخ كند، در اينصورت بيعت كننده از التزام و عهد خود آزاد مىگردد.

💡 ج: هر تكليف اعم از اصلى يا فرعى، اعتقادى يا اخلاقى و فقهى و حقوقى، عهد الهىاست كه مؤ من به آن متعهد است و التزام عمل به آنها همان وفاى به عهد است كه نصابلازم اجابت دعاى خداوند را داراست.

💡 پس صرف اعتقاد، ايمان نيست مگر آنكه به لوازم آن چيزى كه بدان معتقد شده ايم ملتزمشويم و آثار آن را بپذيريم، چون ايمان همان علم به هر چيزى است، اما علمى تواءم باسكون و اطمينان به آن و اين چنين سكون و اطمينان ممكن نيست كه منفك از التزام به لوازمباشد.

💡 مى گويند: عالمى شيعى در رابطه با جواز و عدم جوازتاءويل آيات قرآن كريم كه التزام به ظاهر آن ممكن نيست، با يكى از علماىاهل سنت كه قائل به عدم جواز تاءويل بود و از دو چشم نيز نابينا بود وارد بحث مى شود.