نار امیدنی

نارامیدنی. [ دَ ] ( ص لیاقت ) ناآرامیدنی. نارمیدنی. نیارامیدنی. نیارمیدنی. که ازدر آرامیدن نیست. که جای آرام و آرامش و استراحت نیست. رجوع به آرامیدنی شود.

نا آرامیدنی نارامیدنی.

💡 دل و دیده دشمن و دوست را بیفزود از او نور و ناری دگر

💡 جان او بیند بهشت و نار را باز داند جملهٔ اسرار را

💡 گشاده ز آتش او آب حیوان که آبش خوشترست ای دوست یا نار

💡 زپنبه شد بناگوشت کفن پوش هنوز این پنبه بیرون ناری از گوش

💡 بس کسا کامد بدین درگه ز دور گه بسوخت و گه فروخت از نار و نور